زندگی ‌هنری

من در خانواده ای هنر دوست و هنر پرور به دنیا آمده ام. از همان سالهای آغازین کودکی، همنشینی ام با موسیقی آغاز شده و تا به امروز ادامه داشته است. در تمام دوران های زندگی ام، بخشی از زمانم را صرف موسیقی حرفه ای کرده ام و امروز نیز در کنار فعالیت تخصصی ام، افتخار نوازندگی در ارکستر فیلارمونیک تبریز را دارم.

موسیقی را در سن 7 سالگی با ساز ناغارا آغاز کردم. ناغارا یکی از ارکان موسیقی آذربایجانی و ساز اصلی ریتم در این موسیقی است. در آن سن و سال فقط سه ماه از محضر استاد بهره بردم و سپس تمام پشت کارم را برای آموختن به حرکت رو به جلو به کار بستم.

در سال 1378، به همراه جمعی از دوستانم که همگی از بهترین های موسیقی آذربایجانی در شهر تبریز هستند، ارکستر سازهای ملی “هارای”را بنیان نهادیم. ارکستری که با وجود تحول های فراوان و بالا و پایین شدن های بسیار، هنوز نفس می کشد، هرچند نه به خوبی گذشته.

در سال 1381، با ساز فاگوت آشنا شدم و آموختن این ساز را آغاز کردم. از اینکه نامم به عنوان اولین نوازنده فاگوت در تاریخ موسیقی شمالغرب ایران ثبت شده است، خوشحالم. در سال 1383 با گذشت دو سال سخت در خودآموزی سازی به دشواری فاگوت، با دوست و استاد خوبم، جناب آقای علیرضا شیبانی آشنا شدم. مدتی بسیار کوتاه از درس ایشان بهره مند شدم. جلای وطن علیرضا شیبانی عزیز، مرا واداشت تا این ساز را بدون استاد ادامه دهم و به تنها 10 جلسه دیدار روی ماه ایشان بسنده کنم.

از سال 81، وارد ارکستر سمفونیک تبریز به رهبری جناب آقای بهروز وحیدی آذر شدم. با وجود اینکه اجرای قطعات ساده در دستور کار ایشان بود، اما چند اجرای به یاد ماندنی با این رهبر خوب داشتیم. بعد از چند سال تعطیلی ارکستر، به ارکستر سمفونیک صدا و سیمای تبریز دعوت شدم. و بعد از حدود شش ماه، علاوه بر نوازندگی، مسئولیت مدیریت ارکستر را نیز بر عهده گرفتم.

پس از کش و قوس های فراوان، کار ارکستر صدا و سیما نیز به تعطیلی کشید. در سال 88 وارد ارکستر سمفونیک پژوهش چنگ به سرپرستی جناب آقای علی برلیانی شدم و تا زمانی که این ارکستر نفس می کشید، در آن فعالیت داشتم.

زندگی هنری من و بسیاری از دوستانم در تبریز، از تابستان 93 معنی بیشتری یافت. یاشار شادپور دوست خوبم که امروز یک رهبر توانمند و شناخته شده است، تصمیم به احیای ارکستر سمفونیک تبریز گرفت. تمرینات آغاز شد و اولین اجرا بهمن ماه 1393 به روی صحنه رفت. پس از آن و تا به امروز، این ارکستر به طور منظم، هر سال دو اجرای بسیار جدی را تقدیم هنردوستان تبریزی می کند. من تا پایان سال 95، علاوه بر نوازندگی و مسئولیت هدایت گروه بادی چوبی ارکستر، عضو شورای مدیریتی ارکستر نیز بودم.

امروز، ارکستر بزرگ و استاندارد تبریز به بیش از 80 نوازنده، به حرمت حامیان فرهنگ دوست تبریز، با نام ارکستر فیلارمونیک تبریز فعالیت می کند و توانسته آثار مهمی را به روی صحنه ببرد. سمفونی شماره 83 هایدن، سمفونی شماره 40 موتسارت، کنسرتو کلارینت موتسارت، مس رکوییم موتسارت و سمفونی شماره 3 بتهوون، آثاری هستند که فیلارمونیک تبریز آنها را به طور کامل و در سطحی بسیار قابل قبول اجرا کرده است و این روزها در حال آماده شدن برای اجرای کامل سمفونی شماره 5 بتهوون است.

شعار ارکستر فیلامونیک تبریز، از من به یادگار خواهد ماند

ما برای دنیای بدون جنگ می نوازیم.