اگر اطلاعاتی نسبت به اینترنت اشیا(internet of things) ندارید، بدانید جزو معدود افرادی هستید که نسبت به آن بی‌تفاوت هستند. کوین اشتون، آینده‌نگر انگلیسی در سال ۱۹۹۹ برای اولین بار این عبارت را ابداع کرد. اینترنت اشیا که با IOT نیز نشان داده می‌شود، به ارتباط اشیای مختلف از طریق اینترنت گفته می‌شود.

دستگاه‌های اینترنت اشیا با استفاده از سنسورها و محرک‌ها به تولید میلیون‌ها داده‌ می‌پردازند، آن‌ها را به کامپیوتر انتقال می‌دهند و سپس این داده‎‌ها را برای بهبود تصمیم‌گیری‌ها مورد استفاده قرار می‌‌دهند. هر نمونه از اینترنت اشیا، چه یک دستگاه واحد مانند موتور جت باشد و چه خط تولید بزرگ یک کارخانه مونتاژ اغلب اطلاعات باارزشی تولید می‌کند و شرکت‌هایی که از قابلیت‌های اینترنت اشیا بهره‌مند می‎‌شوند قادر هستند کسب‌ و کار خود را بهتر از سایر رقبا هدایت کنند.

گارتنر پیش‌بینی کرده تعداد دستگاه‌های اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ به ۲۶ میلیارد واحد خواهد رسید، یک افزایش ۳۰ برابری نسبت به ۰.۹ میلیارد واحد که در سال ۲۰۰۹ بود. گارتنر هم‌چنبن پیش‌بینی کرده است که اینترنت اشیا سالانه با رشد ۱۵ تا ۲۰ درصدی مواجه خواهد شد.

اینترنت اشیا در سه بخش هسته‌ای خانه‌ها، شرکت‌ها و دولت خواهد بود. شرکت‌ها، بخش بزرگ‌تری را به خود اختصاص خواهند داد. انتظار می‌رود حدود ۴۰ درصد از تمام دستگاه‌های اینترنت اشیا تا سال۲۰۱۹ برای شرکت‌ها باشد.

اینترنت اشیا

شش نوع برنامه‌ی کاربردی در حال ظهور اینترنت اشیا

در گزارش مک‌کینزی با عنوان اینترنت اشیا، مایکل چویی، مارکوس لفلر و راجر ربرتز شش نوع برنامه‌ی کاربردی مختلف در حال ظهور از اینترنت اشیا را معرفی کردند و آن‌ها را در دو دسته‌ی کلی ۱) اطلاعات و تجزیه و تحلیل ۲) اتوماسیون و کنترل قرار دادند.

اطلاعات و تجزیه و تحلیل

داده‌ها اغلب توسط دستگاه‌های اینترنت اشیا جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل می‌شود، اما در نهایت تصمیم‌گیری‌ها توسط انسان گرفته می‌شود.

۱- افزایش آگاهی از موقعیت: شرکت حمل‌ونقل عملیات کسب‌وکاری خود را با نصب سنسور در ناوگان کامیون و از اطلاعات لحظه‌ای آن در مورد موقعیت خودرو، الگوهای ترافیک و غیره استفاده می‌کند تا بهره‌وری کل ناوگان را بالا ببرد.

۲- تجزیه و تحلیل براساس سنسورها: ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی به دنبال بهبود تصمیم‌گیری‌های پزشکی خود با تجهیز بیماران به سنسور هستند. از این طریق آن‌ها به طور مداوم بر شرایط پزشکی بیمار خود نظارت خواهند داشت و در نتیجه پاسخ‌های مناسب‌تر و بهتری به بیماران ارائه خواهند داد.

۳- ردیابی رفتارها: برای مثال شرکت‌های بیمه با قرار دادن سنسورهایی در اتومبیل مشتریان، رفتارهای رانندگان را ردیابی و ذخیره می‌کند و براساس آن مدل کسب‌وکار خود را از نو می‌سازند.

اتوماسیون و کنترل

داده‌ها و تجزیه و تحلیل‌ها توسط سیستم‌های خودکار صورت می‌گیرد و انسان‌ها دخالتی در روند کار ارائه نمی‌کنند. این دسته شامل سه برنامه‌ی زیر است:

۴- بهینه‌سازی فرآیندها: تولید‌کنندگان کاغذ با تعبیه‌ی سنسور در کوره‌ی آهک بهره‌وری خود را افزایش می‌دهند. به جای تکیه بر اپراتورهای انسانی، دستگاه‌ها به طور خودکار دمای کوره را تنظیم می‌کنند و سعی می‌کنند با استفاده از سنسورها شرایط کوره را بهبود بخشند.

۵- بهینه‌سازی مصرف منابع: مراکز داده با استفاده از سنسورها بر مصرف انرژی هر سرور نظارت می‌کنند و نرم‌افزارها از این اطلاعات برای محاسبه‌ی تعادل بار سرور استفاده می‌کنند تا تعادل بار محاسبات پیچیده را در طول زمان محاسبه کنند و هر زمان که نیاز هست اطلاعات را ذخیره و یا حذف کنند.

۶- سیستم‌های مستقل پیچیده: شرکت‌های خودرو سیستم‌های مستقلی را توسعه داده‌اند که وسایل نقلیه را قادر می‌سازد تصادف‌های قریب به وقوع را تشخیص داده و از آن جلوگیری کنند، بدون این‌که بر یک اپراتور انسانی تکیه داشته باشند.

نگاهی به آینده

وب‌سایت مک‌کینزی توصیه‌هایی برای سازمان‌ها و مدیرانی که در کاوش نسبت به اینترنت اشیا هستند فراهم کرده است.

بهره‌‌وری مصرف انرژی و بهینه‌سازی فرآیند نقطه‌ی شروع بسیار خوبی برای سازمان‌ها است.

با فناوری‌های در حال ظهور اینترنت اشیا، شما قادر خواهید بود آزمایش‌های بسیار توسعه‌یافته‌ای انجام دهید؛ به عنوان مثال حتی خواهید توانست خلبان‌هایی در مقیاس کوچک ایجاد کنید و بدین وسیله خواهید توانست تصمیم‌گیری‌های بسیار خوبی انجام دهید.

آیا اینترنت اشیا در صنعت شما کشش لازم را دارد؟ پاسخ این سوال را پیدا کنید و سپس با شرکت‌های فناوری که در حال ایجاد قابلیت اینترنت اشیا هستند همکاری کنید و موفقیت خود را تضمین کنید.

مانند هر تکنولوژی دیگر، اینترنت اشیا ابزاری برای مدیران است تا از آن به نحوی بهینه استفاده کنند. البته کلید موفقیت در این زمینه کشف بهترین راه استفاده از آن برای کسب وکار شما است.