یکی از برزخهایی که اغلب صاحبان کسب و کارها آن را تجربه کرده اند، وضعیت بسیار مبهمی است که هنگام نیاز به اخراج یک نیرو پیش می آید. این بسیار طبیعی است که نیرویی پس از مدتی کارآیی خود را به طرز غیر قابل اصلاحی از دست دهد و یا اینکه رفتاری از او سرزند که ادامه همکاری با وی ناممکن باشد. تنها گزینه در چنین مواقعی اخراج است.

اخراج یک نیرو بخشی از فرآیند مدیریت سرمایه های انسانی است که هر مدیر هوشمندی باید و باید راه و رسم درست آن را فرا بگیرد، اما گاهی اوقات به اشتباه افرادی را به عنوان همکار وارد سازمانمان می کنیم که هرگز نمی توانیم به راحتی عذرشان را بخواهیم یا به عبارت ساده تر آنها را اخراج کنیم.

اولین و اساسی ترین توصیه من در این خصوص این است که اگر احتمال می دهید بنابه هرکدام از دلایلی که در ادامه خواهد آمد نمی توانید نیرویی را اخراج کنید، هرگز دست به استخدام او نزنید. اگر موضوع تا به اینجا برایتان جذاب بوده است، در ادامه با این یادداشت همراه باشید تا ببینیم چه نیروهایی را معمولاً نمی توان اخراج کرد.

اخراج

۱ـ اخراج نیرویی که در رابطه فامیلی با شماست، بسیار دشوار است

بدترین نیروها در خصوص اخراج کسانی هستند که با شما رابطه فامیلی دارند. بزرگترین برزخ مدیران را چنین نیروهایی فراهم می آورند. یک دوراهی آزار دهنده از این جنس گه اگر چنین نیرویی را نگه دارید، آسیب رسان خواهد بود و کارآیی لازم را نخواهد داشت، اگر هم اخراجش کنید، فشار اطرافیان را تحمل خواهید کرد. پیشنهاد من این است به هیچ عنوان و هرگز دست به استخدام هیچ کس از دایره فامیل و نزدیکان نزنید تا روزی که نیاز به اخراجش احساس کردید، در معذوریت بی مورد قرار نگیرید.

 

۲ـ اخراج نیروی سفارش شده، هرگز راحت نیست

اگر شما هم مدیری هستید که بخشی از کارمندانتان را به سفارش دوستان و هم قطاران استخدام کرده اید، خوب می دانید چقدر دایره عمل شما در خصوص چنین نیروهایی کوچک است. حال اگر کار به اخراج بکشد، اوضاع چندین برابر بد تر خواهد شد. اگر احتمال می دهید هنگام اخراج چهره متعجب و پرسش گر دوستی که نیرویی را سفارش به استخدام کرده است پیش چشمانتان شکل خواهد گرفت و مجبور خواهید شد توضیحات مفصلی به وی بدهید، هرگز دست به استخدام چنین نیروهایی نزنید تا هنگام اخراج فشار تحمل نکنید.

 

۳ـ اخراج نیرویی که سرمایه آورده است، تقریباً نا شدنی است

نادر است اما پیش آمده که نیرویی هنگام ورود به یک سازمان، پیشنهاد تزریق سرمایه داده است. اگر اوضاع کسب و کار در آن برهه زمانی چندان به سامان نباشد، فرار از وسوسه پذیرش چنین پیشنهادی چندان آسان نیست. اگر در مقام یک مدیر چنین پیشنهادی را پذیرا شوید، هرگز خودتان را نخواهید بخشید. چرا که خودتان و آن نیروی تازه وارد را به سمت یک بلاتکلیفی محض کشانده اید. اگر چنانچه روزی هم فرابرسد که بخواهید این نیرو را اخراج کنید، عرق شرم بر پیشانیتان خواهد نشست و شما را از اخراج منصرف کرده و به سمت تحمل بی مورد هدایت خواهد کرد.

 

۴ـ اخراج نیرویی که بیش از حد اسرار می داند، دشوار است

اگر هنگام استخدام احساس کردید در حال مصاحبه با فردی هستید که قرار است دست راستتان باشد و از تمام اسرار کسب و کار شما مطلع بوده و یار و یاورشما شود، دست نگه دارید. یا چنین نیرویی را استخدام نکنید، یا پیش از استخدام این نیرو، باور خود را تغییر دهید. فراموش نکنید، اگر نیرویی اسرار کسب و کارتان را بداند، به راحتی می تواند بعد از اخراج به دشمن قدرتمندتان تبدیل شود و طبیعی است که ناخودآگاه شما مانع این دشمن تراشی خواهد شد.

 

۵ـ اخراج نیرویی که با خود تیم می آورد، ناممکن است

هستند کسانی که هنگام ورود به یک سازمان، پیشنهاد می کنند اعضای تیم کاریشان را خودشان تشکیل دهند. اولین چراغ سبز از سوی شما، سبب خواهد شد آنان دوستان و آشنایان خود را دعوت به کار کنند و به این ترتیب تیمی تشکیل دهند که نه شما، بلکه خودشان بر آنها تسلط کافی دارند. اگر چنانچه قصد به اخراج چنین نیرویی داشته باشید، تقریباً نا ممکن است چرا که قطعاً با این تهدید مواج هستید که با اخراج چنین نیرویی، تیم کاری او نیز شرکت را ترک کنند.